Zaterdagmorgen de dag voor moederdag werd m.ma al vroeg uit haar mandje gebeld. Ik ging natuurlijk met haar mee en er stond een meneer aan de deur met een bos bloemen. Groot was de verrassing, want deze had mijn m.broer gestuurd. M.ma was heel erg blij en moest er zelfs van huilen.

Ze heeft de hele dag lopen glunderen en s'middags belde Mike ook nog op. Alles gaat goed met< hem. Gelukkig belt hij regelmatig. Dat is maar goed ook, want anders houdt m.ma het bijna niet uit. Zelfs ik heb Mike aan de lijn gehad, wat ik heel raar vond. Ik hoorde zijn stem, maar zag hem niet, dus begreep er niets van. Na ieder telefoon gesprek krijg ik van m.ma een dikke knuffel en dan zegt ze "die is van Mike". Ja, ook ik mis hem en hij ons.

Maar het duurt nog even voor hij weer thuiskomt en m.ma maar kaarsjes branden voor hem en zijn collega's. In zijn brief heeft hij geschreven, dat hij de kindertjes daar het eerste couplet van het Wilhelmus aan het leren is. Zijn cadeautje "Max's kussensloop" heeft hij nog steeds niet gekregen en dat is wel jammer. Het duurt toch wel erg lang. Maar daar kunnen we niets aan doen. Hij zal ons ook foto's sturen en dan zetten we er een paar op zijn pagina, maar we moeten daarvoor nog even geduld hebben.

Timo, rust zacht.

Dat je ouders en  Melony de kracht mogen krijgen om dit

verlies te dragen.

Sterkte ook aan al de collega's in Afghanistan met dit verlies.

Vrijdag 15 juni is een zwarte dag. We hebben Mike aan de telefoon gehad en hij is er even helemaal klaar mee. Een maat van hem, Timo Smeehuijzen is bij een laffe aanslag om het leven gekomen. Ze hebben samen de AMO gedaan en de opleiding in Oirschot. Bij ons hangt de vlag halfstok. Het is onbeschrijflijk, hoe we ons voelen.

Onze gedachten gaan uit naar de ouders van Timo, Melody en andere familie, maar ook de collega's daar in Afghanistan.

Dat zij de kracht mogen krijgen om dit te verwerken.

Voor Timo, een jongen die zich inzette voor een beter bestaan van anderen.  Rust Zacht. Laten we hopen, dat je je leven niet voor niets hebt gegeven.

Dinsdag, de 10de juli, was het een spannende dag. 8 Militairen raakten gewond op het marktplein in Deh Rawod. Mike zit daar ook en de zenuwen krijgen dan de overhand. Dit is natuurlijk voor alle thuisblijvers, want het was onduidelijk, wie de slachtoffers waren. Het crisicentrum mag geen namen geven. Dus is het afwachten. De voordeur in de gaten houden en maar hopen dat ze niet komen.

Wat een geluk dat Mike belde om 6 uur en dan vloeien nog steeds de tranen. Gelukkig, hij mankeerde niets en dan ben je als moeder heel blij.

Maar er waren wel andere slachtoffers en daar staan wij wel degelijk bij stil. Sinds vandaag hangt bij ons de vlag weer half stok, omdat Tom Krist is overleden aan zijn verwondingen. Net als bij Timo en Jos Leunissen. Ook Tom ging voor een beter bestaan van anderen en moest het met de dood bekopen. Laten we hopen, dat zijn ouders, broer en vriendin de kracht vinden dit verlies te verwerken. Laten we bidden, dat het niet weer gebeurd. Vertrouwen hebben in de toekomst voor al de collega's, die in Afghanistan zich inzetten voor een betere wereld.

Het is zondag 15 juli en we komen weer wat in rustiger vaarwater.

We hebben een spannende week gehad. Mijn m.ma was helemaal uit haar doen. Gelukkig heeft ze gisteravond weer met Mike gesproken en dat heeft haar goed gedaan. Ze telt nu echt de dagen af. We hebben nog 40 dagen te gaan. Met regelmaat belt Mike en ondanks dat hij niet veel mag zeggen, weten we wat er allemaal gebeurd. Ook de taken die hij moet doen tijdens zijn missie. Straks gaan we weer een pakketje maken met foto's, filmpjes en lekkers, zodat hij weer wat van thuis krijgt. Dit is echt belangrijk voor de militairen, die daar zijn.We tellen vol vertrouwen de laatste 40 dagen af.

 

De heenreis. Mike met twee van zijn maten.

Vertoeven onder luiveltjes.

Een beetje bescherming voor de zon.

 

 

 

 

De fitnessruimte in Volendam.

Ja, aan je conditie moet je blijven werken.

Alle dagen op patrouille.

 

 

Ze slapen daar dan in tenten. Wat zal het er ondraaglijk warm zijn.


Bij hun werk behoort ook het fouilleren van de bevolking.