Vrijdag 24 augustus is het feest voor ons. We gaan Mike afhalen in Eindhoven. We gaan met een bus, zodat we allemaal bij elkaar zitten. Ik mag ook mee om mijn broer op te halen, maar het is wel erg warm.

We hebben ook heel lang in de file gestaan en m.ma was bang, dat we niet op tijd zouden zijn. Gelukkig konden we na Amsterdam goed doorrijden en waren we op tijd. Ik mocht niet mee  de hal in, waar iedereen vol ongeduld stond te wachten. Om 10 over 8 landde het toestel  en het duurde nog een eeuwigheid. Maar eindelijk kwamen de helden ייn voor ייn de ontvangsthal binnen. Iedereen was blij en er waren tranen van geluk.  Daar was Mike. Gezond en wel. Wat een geluk dat alles goed was gegaan. De buschauffeur stond met mij buiten om Mike op te wachten. Ook ik was erg blij. In de bus hebben we een glaasje champagne op zijn thuiskomst gedronken. Nou ik kreeg gewoon water, want dat vocht lust ik niet. De reis terug ging wel snel en thuis hebben we nog even gefeest.      

Opa was ook meegegaan.

 

En maar wachten.

Eindelijk daar is hij dan. Gezond en Wel.

Met Richard een smsje lezen.

 

 

 

 

 

 

 

Enkele foto's van Mike uit Afganistan.