RABELAIS HOND ZIJN.      Waf Woef Waf Woef voor Inge van Rabelais.
 
1.  Hallo, ik ben een Hond                            2.  Ik heb een heel leuk thuis getroffen
     en ik heet Rabelais.                                    daar voel ik mij heerlijk op mijn plaats.
     Ik ben hond aan 't wezen                             Dat noem ik nog eens boffen
     zingen of praten, kan ik niet.                        met een vrouwtje van 18-Karaats.
     Maar ik kan wel gedachten lezen.
 
3.  Inge is zij geheten                                 4.  Ik kan wel piepen en blaffen
     en altijd vrolijk bovendien                           maar daar koopt niemand wat voor
     Van haar krijg ik het lekkerste eten              Ze hoeft mij nooit te straffen
     voor alles verdient zij een tien.                    ik zorg heus wel, dat ik haar hoor.
 
5.  Ik heb het hartstikke best                       6. Nee, lekker kuieren met het vrouwtje
     en volkomen naar mijn zin                          aan de riem of heerlijk los.
     Aan de katten heb ik 'n gruwelijke pest        Zij heeft mij letterlijk aan 'n touwtje
     maar met 't opjagen, maak ik geen begin.    als ik met haar wandel in het bos.
 
7.  Nu op haar 60e verjaardag
     blaf ik even luid op haar feest
     Ik zal haar duidelijk laten blijken
     nog nooit zo gelukkig te zijn geweest.

AFSCHEID VAN TWEE VRIENDEN. Het is stil in de woning, het mandje blijft immer leeg. Nooit meer een beloning, wat ieder zo graag kreeg. Die glanzende blik is verdwenen, van Yoef, die dappere hond. Er is nu een leegte verschenen, zoals als hij daar stond. Het tikken van hun pootjes, op het hout en op het steen. Nooit zal dat geluid meer klinken, ik voel me nu wel heel alleen. Die fronsende blik van Hendrik, die smekende ogen van Yoef. Het vrouwtje, wat hen liefdevol aankeek, een vriendschap, maar wel heel dik. Misschien is er een hondehemel, waar zij nu met beiden zijn. Maar ik hoef nooit meer te zoeken, naar een kluif of hondenlijn. Ach, het waren mooie jaren, die samensmelten tot een dag. Stilletjes zit ik voor me uit te staren, nu ik hen gedenken mag.   Beiden hebben dapper gevochten, maar moesten reven voor de dood. De tuin is nu vol schaduwen, treffend schijnt het avondrood. Mijn gedachten dwalen tijdloos, ik zie hun beelden in het licht Voor Yoef en Hendrik zijn deze woordjes en voor Inge dit gedicht(voor Inge Bijpost)

 

 

 

 

 

 

  Poëzie en Proza

 

 

 

 

 

Ouderen niets meer waard?
 
HOEZO  ?
 
Wij zijn een fortuin waard!!!!!!!!!
Wij hebben Zilver in onze haren,
Goud in onze tanden.
En GAS in onze darmen.
STENEN in onze nieren.
LOOD in onze schoenen.
En KALK aan onze nagels.
STAAL in onze heupen.
En PLASTIC in onze knieen.
Vol met dure MEDICIJNEN.
Lijken we op een GOUDMIJN.
Een mens met zoveel MINERALEN.
Zal het jaar 3000 wel halen.
Daarom gaan we fier door het leven.
Nemen kritiek op als een spons.
Want door bovengenoemde rijkdom.
DRIJFT de ECONOMIE op Ons!!!!!!!!!
 

 

 

 

 

  Friendship is like a Rainbow.        It is bright and full of colour,   There is no end in sight when    you're with Friends.

  Friends will always be there to   help you,

  It may not be the advice they give,   But it is the support given that   really counts .                                                

  Money doesn´t make a person rich,   What makes a person rich or   poorer are the kind of people they   call Friend .                                   And with the Friends I have ,           I think that I am very very rich   indeed.