Pozie en Proza

 

 

 

 

Voetstappen in het zand.

Ik droomde eens en zie ik liep aan 't strand bij lage tij.
Ik was daar niet alleen, want ook de Heer liep aan mijn zij.
We gingen samen 't leven door en liepen in 't zand,
een spoor van stappen twee aan twee, de heer liep aan mijn hand.
Ik stopte en keek achter mij en zag mijn levensloop,
in tijden van geluk en vreugd, van diepe smart en hoop.
Maar als ik goed het spoor bekeek, zag ik langs heel de baan, daar waar het juist het moeilijkst was, maar 1 paar stappen staan.
Ik zei toen: "Heer, waarom dan toch?" Juist toen ik U nodig had, juist toen ikzelf geen uitkomst zag op 't zwaarste deel van 't pad....
De Heer keek mij toen vol liefde aan en antwoordde op mijn vragen.  "Mijn lieve kind, toen 't moeilijk was, toen heb ik je gedragen".
 
Voor Toine (Teuntje).   Teun, jij was voor ons ook een geschenk, net als Tara, een wezen die liefde brengt. Een half jaar na haar, het kon niet meer stuk, we hadden weer een hond het bracht ons geluk. Je was veel te dik, dat zei iedereen die dat wilde, ik was niet degeen die daar zwaar aan tilde. Je had niet veel beweging gehad, toen mocht je mee naar zee, weet je nog schat. Wat was je aan het dollen en blij, je was in de natuur heel vrij. In het dorp kende iedereen je bij naam, wat hebben we samen toch veel gedaan. Je bent bij ons trouwen bruidsjonker geweest en natuurlijk aanwezig op het feest. Met 13 jaar ,een herseninfarct  je moest ons verlaten, deze dingen ga je intussen haten. Maar een ding is zeker vergeet dat niet, ook om jouw verlies hebben we nog verdriet. Dag, grote vriend.

Twumie. Jij kwam bij ons, nieuw geluk in ons leven, je ging veel te vroeg, had nog zoveel te geven. Je groeide, leefde, straalde. Vanaf de regenboogbrug zie je ons verdriet en weet heel goed, jouw vergeten we niet. Je ziet dus ook dat er nu een ander bolletje loopt, die net als jij toen, zijn speeltjes sloopt. Nog zoveel te doen, ondanks dat je, je derde jaar niet haalde. Jij deelde in alles, wetend en ervarend, hij moet dat nog leren, ziet nog niet de gevaren. Jij bracht ons geluk, was mijn grote held en alles wat je deed, werd ook vermeld. Jij had met ons al veel opgebouwd, je verdient geen brons, zilver .... alleen maar goud. Met Themba proberen we dat ook te bereiken, maar lieve Twumie blijf vanaf de regenboogbrug, alsjeblieft naar ons kijken.

 

Voor Dana. Lieve Dana, jij was een wonder, voor ons allen heel bijzonder. Mijn hoofd is heel verward, het doet pijn in mijn hart. Jij gaf ons meer dan wij konden dromen, het is zwaar dat jouw tijd zo vlug is gekomen. De lege mand, de lege bak, je riem, herinneren ons dat we je nooit meer zullen zien. Jij alleen kon ons liefde geven, jij was een droom in ons leven. Kon ik, al was het maar voor even, jou nog een flinke knuffel geven. Maar hoe ik ook nog mag hopen, je zult nooit meer naar me toe lopen. Nu ben je een kleine ster, aan de grote hemel bij nachte, niet meer in ons leven, maar nimmer uit onze gedachten.

P.S. Dit gedicht is voor Dana. Zij was een Airedale Terrier en is geboren op 29-7-2004 en overleden op 5-11-2005. Dana stierf ook aan nierfalen. Haar bazinnetje Nicole heeft dit gedicht gemaakt.

 

WAAROM? Jij bent de maan, die waakt over de nacht. Ik ben de zon, die eenzaam op je wacht. We kunnen elkaar niet bereiken, we zitten niet meer op dezelfde baan. Want als jij opkomt, zal ik ondergaan.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

AFSCHEID. Afscheid nemen is iets om te haten. Afscheid nemen is iets kostbaars, een deel van jezelf achterlaten. Afscheid nemen is iets wat je heel diep raakt. Afscheid nemen is iets wat je van binnen gewoon kapot maakt.

 

 

 

 

 

 

Voor Tara,   Lief hondenmeisje van weleer, in dit gedicht aan jouw alle eer. Jouw trouw voor ons was als een wonder, je liefde en vriendschap heel bijzonder. Mike sliep bij je in je mand,jij was zijn kameraad, en het doet pijn als iemand als jij,je dan verlaat. Jouw afscheid kwam niet plotseling, maar toch te vroeg, je was ons lieveling. Je goede daden worden nog steeds verteld, want meisje, jij was onze held(in). Jij bent ook bij de regenboogbrug, daar zie je ook al je kindertjes terug. 20 kreeg je er in totaal, in twee nestjes, dat hoort bij je verhaal. Je hebt gelukkig 12 jaar bij ons geleefd, en aan jouw hebben we veel vreugd en plezier beleefd. Dag meissie.