Dan moet ik down gaan en blijven! Valt niet mee hoor, als mijn m.ma wegloopt.

Hallo, dit is mijn broer Josh. Is het geen kanjer? Zijn m.ma heeft ons deze foto gestuurd en hij ziet er geweldig uit, vind ik. In mei komt hij weer naar Nederland en dan ga ik hem weer ontmoeten. Wel ik kan het bijna niet afwachten, hoor. Onze laatste ontmoeting was echt zo leuk. We hebben toen

zo fijn gespeeld en we zijn nu wat groter gegroeid.

Maar ik weet zeker, dat we elkaar nog kennen en dan mag ik naar zijn vakantiehuisje toe aan zee. Nou Josh, ik heb er echt zin in hoor.

 

Zo, hier ben ik dan weer. M.ma heeft ondertussen 2x de griep gehad. We hebben een fijne tijd met Mike. Hij heeft vrij en gaat nu ook weg naar verweggiestan. Gelukkig komt hij veel thuis en is het gezellig met elkaar. Dan is er ook nog een wondertje gebeurd, want ik ben oom geworden. Maar dat staat ook op Mike zijn pagina. In ieder geval vertrekt hij vrijdag de 30ste maart en ik zal hem missen. Ik heb mijn cocktailprik moeten halen en gelijk weer even kijken, hoeveel gewicht ik vergaard had. Nou 30 kilo, dus heb ik wat verloren. Nee,ik doe niet aan Sonja Bakker, maar beweeg gewoon veel. De training is voor even gestopt en dat is goed, want m.ma heeft haar ribben gekneusd.Ik loop dan maar dicht naast haar, want ieder rukje aan de riem doet haar pijn.Maar ik moet toch plassen. Gelukkig ga ik toch alle dagen mijn vaste ronde doen, ook de grote en ik ben een hele troost voor haar, nu Mike weg is. Hiernaast de laatste foto met Mike voor nu en hij is mijn grote vriend, waar ik gek mee kan doen.

 

 

 

 

 

Ja, hier ben ik dan op de foto met mijn oomzegger Max.

Nee, met hem spelen mocht ik niet. Daarvoor is hij nog te klein en te kwetsbaar. Maar hij is wel erg lief. Ik zou ook niet weten, hoe ik met hem zou spelen, maar dat kan ik in de toekomst wel leren. Ik beet meteen in het dekentje van zijn maxi kosy, maar dat was niet gemeen bedoeld. Het was een soort genegenheid hoor, dus geen paniek. Het is ook nog zo een klein kereltje, dat ik  met mijn enthousiasme pijn zou kunnen doen. Maar dat zal niet gebeuren, hoor.

 

Naar Callantsoog op bezoek bij broer Josh, Dexter, Leon, Barbara en Dieter.

De 19de mei ga ik op bezoek bij mijn echte broer Josh, die met zijn m.ouders en zijn labradorbroers in een zomerhuisje zijn met nog meer labradors van hun trainingsclub. Hiervan staat een link op onze linkenpagina ( lab fans dog work fun). Ik had hem voor het laatst gezien in september vorig jaar en had er natuurlijk heel veel zin in. Barbara en Dieter zaten al te wachten en ik begon te blaffen, dat ik hondjes zag vanuit de auto. Dat doe ik altijd en als een speer vloog ik de auto uit en ik had bijna geen tijd om de mensen te begroeten. Meteen ging ik er met een speeltje vandoor en daar kwam Josh als razende achter mij aan. Dit was geweldig en dat hielden we de hele middag vol. Spelen en stoeien , we hadden een plezier. Wel moest ik uit de buurt van Leon blijven, want die wilde mij niet  te dicht in zijn nabijheid hebben. Maar hij is al 12 jaar oud en niet meer zo goed ter been. Dexter was er ook en die is 9 jaar oud en was vorig jaar ook bij ons.We hadden wel bekijks hoor, want al die vrienden van hun club kwamen ons tweŽn bekijken en bespraken het verschil tussen ons. Dat zou ons een zorg zijn, wij hadden lol en daar gaat het om. Maar er kwamen steeds meer labradors en we liepen ongeveer met z'n tienen bij elkaar. Er waren ook al veel lab's terug naar huis. Wij hadden de middag van ons leven. Af en toe wat drinken en even op elkaar wachten, want we zijn best beleefd voor elkaar. En onze m.ouders moesten af en toe het campingtafeltje vast houden, want dan vlogen we als wervelwinden voorbij. Ja, en als je dan samen in het spel bent, wie let er dan op zo'n tafeltje. Ze hadden ook nog een verrassing in petto. We gingen naar het strand en dat betekent voor mij dus "fruit de la mer". Nou dat heb ik geweten. Geprikt door een kwal en dat is toch geen pretje. M.ma zei al, dat ik  daardoor wel zou genezen. Maar wees eens eerlijk, zo'n krabbetje is toch ook zalig. Josh had er totaal geen belangstelling voor en Dexter liep rustig mee met m.ma en Barbara. Er was veel wind op het strand, maar daar hebben wij labs geen erg in, hoor. Bij het vakantiehuisje dus weer in onze marathon schoenen en weer rennen met gevaar van dien, want je loopt er zomaar iemand uit zijn schoenen.We hadden een heerlijke middag en onze m.ouders hebben heerlijk bijgepraat. In de tussentijd belde Mike ook nog op, maar dit keer had ik er geen tijd voor. Hij zou de volgende dag weer uit het kamp gaan en het is fijn, dat m.ma dat dan weet. Josh komt weer naar hier dit jaar en dan gaan we elkaar weer ontmoeten. Ik kijk er nu alweer naar uit.

Bye, bye Josh, Dexter en Leon, tot de volgende keer.

Achter ons ligt links Leon te spragen en rechts Dekster.

 

 

Wie begint er met de aanval, jij of ik?

 

En zo gaat het de hele tijd door, stoeien en rennen.

                 

 

 

 

 

 

 

 

 

Wat  is er hier te vinden?

Op de brug kijken of er nog een vriendje aankomt om te spelen. Dat mag na het oefenen.

 

 

Samen met Max, een vriend nog van Twumie.

Na het trainen of spelen dan doe ik een dutje. Heerlijk in de stoel van m.pa, die zit er nooit in, want hij gaat liever op de bank. Dus is het mijn stoel.

 

Even een foto van mijn m.ouders van hun vakantie.Het zijn buddy's en duiken dus altijd samen.