Ja, wie is nou wie? We rusten even uit.

 

Aan het strand met Barbara en Dexter. Ze schurkt me heerlijk over de rug.

 

Dat is toch wat, ben ik gewond geraakt. Ik wil altijd met andere hondjes spelen. Maar soms valt dat niet goed en dan doen ze lelijk tegen mij. Er was er eentje, die me te pakken had en m.ma was natuurlijk erg bezorgd. Ze ging het steeds schoonmaken en dacht eerst dat het gehecht moest worden, maar het ging toch al snel dicht. Maar ik heb nu wel een litteken en zie er een beetje gevaarlijker uit. Ik moet dus op gaan letten in het vervolg.

 

 

Het is nu de 5de juni en weer even wat vertellen van mijn belevenissen. Mijn "oomzegger" is bij ons geweest en hij is echt gegroeid.Het was een fijne middag en af en toe moest ik toch even aan hem snuffelen. Ja, het is ook zo fijn zo'n baby'tje. Maar ik moet nog steeds voorzichtig zijn. M.ma houdt hem in haar armen en ik mocht dus echt snuffelen. Bij de tweede foto geef ik hem een klein kusje op zijn handje. Wauw, dat ruikt echt goed hoor, het is nog ook zo'n klein mensje. Wij hebben dat anders. Wij rauwen en dauwen in ons "nestje", en zijn toch eerder groot, maar ik kijk er al naar uit, dat hij een balletje naar mij gaat gooien. Dat duurt een eeuwigheid in mijn gedachte, want ik wil zo graag met hem spelen. Met Mike gaat het gelukkig goed. Hij was afgelopen vrijdag nog aan de telefoon en de hele week moeten we weer op bericht van hem wachten. Gisteravond was ik naar de jachttraining. M.ma kreeg ondertussen weer zo'n punthoofd. Maar ze had me aan het werk gezet. Ik moest oppassen, omdat er een tante jarig was. Ik mocht niet mee, want daar zijn ze allergisch. Dat wil zeggen, dat ze mij niet in hun nabijheid kunnen velen.Dat snap ik even niet, want als ik down moet, dan ben ik dus rustig. Afijn, mocht ik inene mee in de auto, toen ze terug kwamen. Op de plaats van bestemming, begreep ik inene dat ik aan het werk moest. Het ging niet echt, ik was steeds aan het springen naar m.ma want ik wilde vertellen, dat ik het er niet eens was, dat ik thuis moest blijven. Maar morgen ga ik weer en dan zal het wel beter gaan. Zometeen ga ik weer even een grote ronde maken en ik hoop natuurlijk, dat ik vriendjes tegenkom. Dan mag ik lekker spelen.

 

 

 

 

Op de foto linksboven zit ik zenuwachtig te wachten op de d.dokter. Gaan ze weer wat aan mijn oren doen of wat! Ik ben echt heel nerveus en m.ma zit wel bij me, maar dat geeft niet veel, want ik moet het  wel ondergaan. Ik heb dus een allergie voor mijten. Hooi, gras, copra en fainaemijt en daarbij kattenepitheel.Wat ik niet heb begrepen, dat ze even een cursusje "prikken" doornemen. Ho eens effe, het gaat wel door mijn huid. Maar het gaat goed, want ik sta er wel rustig bij. Ik vind het vreselijk hier, dus wil eigelijk zo snel mogelijk weg.

Op de foto rechtsonder geeft mijn m.ma mijn eerste prikje. Ik sta er heel gelaten bij en het valt gelukkig wel mee. Dat moet ze dus iedere keer gaan doen, maar ik mag ook naar de dierenkliniek. Maar m.ma wil dat niet, want dan word ik alleen maar nerveus. M.pa was ook mee en die heeft het ook geleerd en dan is het goed. Maar daarna ben ik lekker even wezen dollen met Rabelais en dus was het leed weer snel geleden.

Het schijnt nog een poosje te duren, eer het werkt en hoewel  ik dit niet allemaal weet, zal het wel goed voor me zijn. Het afgelopen weekend heb ik wel een B.B.Q. gehad en Lizzy van de kattenhoek was er ook bij. Maar Lizzy is een dame en ik ben een jonge god, dus wilde graag spelen. Dat  kwam Liz niet echt uit, maar we hebben elkaar weer ontmoet en dat is leuk. De dag daarna kwamen we weer even aan en toen waren Lizzy en de baasjes weer weg. Maar we zullen elkaar wel meer zien en ik ben erg gemakkelijk, want willen ze niet spelen, dan houd ik vol en anders ga ik op een afstand zitten en komen ze vanzelf.

Met  broer Mike hebben we afgelopen zondag 1 juli ook contct gehad en het kan wel 2 weekjes duren voor hij weer belt.Wij tellen al wel af, want het duurt nog 52 dagen voor hij thuis komt. Wat zal het fijn zijn, als hij er weer is. Maar natuurlijk horen julie er meer van. High five van mij.