Donderdag de 9e maart. Ik ben nu 13 weken oud en ik heb alweer veel beleefd. Van mijn m.ma mag ik nu wat meer lopen. Bovendien word ik te zwaar om opgetild te worden. Zaterdag heb ik gelopen met mijn vriendengroep, echt gaaf en mijn m.pa kwam ons met de auto ophalen. Dat tillen vindt mijn m.ma te lastig worden. Vanmorgen ben ik onverwachts meegeweest naar pianoles. Ik heb me eerst wel even laten horen. De moed, wordt ik zomaar in een doos neergezet, uiteraard met speeltjes maar het heeft er toch niets van! Na een poosje een plas gedaan buiten, halsbandje af en toen ben ik gaan slapen onder het getingel van de piano. Ja, ik kan me uitstekend gedragen hoor, maar in de auto in zo'n doos vind ik maar niks. Nu we toch in Schagen waren, heeft mijn m.ma mij naar Zuiderkaag een dierenkliniek gebracht. Nee niets aan de hand, maar ze wilde me laten kennismaken met de dierenartsen daar en ook Ilona. Ik vind het hele lieve mensen en ze kwamen allemaal bij mij op de grond zitten en er werd uitgebreid geknuffeld ( ja, ik ben ook niet te weerstaan). Van Ilona kreeg ik een koekje en van Paula een dikke kus. Ook mocht ik weer op dat gewichtding staan. Ik ben schoon aan de haak 11 kilo. Te zwaar is voor mijn pootjes niet goed. Daarna even naar het meertje om weer te plassen en daar zag ik Chip een grote weimaran en dus heb ik nu alle vrienden van Twumie ontmoet. Ze moeten alleen nog wachten tot ik groter ben en dan zal ik ze een poepje laten ruiken. Want ik wil graag met ze spelen, maar mag dat nog niet. Daarna lekker in mijn bench geslapen. s'Morgens mag ik nog steeds even in mijn m.ouders hun mandje en dan lig ik "poes"lief (zeg maar lablief), in mijn m.ma haar nek en dat vind ze vast heel fijn, want dan gaat ze me lekker kriebelen en knuffelen. Ja enzo steel je de harten van de mensen. Ik kan al luisteren en weet nu ook wat "down" is, dan moet je gewoon gaan liggen. Doe ik trouwens alleen, als ik er zin in heb! Maar down bij mijn m.ma is niet erg. Nu is ze weer met mijn site bezig en dan kruip ik het liefst op schoot. Dan kan ik tenminste ook zien, wat ze schrijf. Je weet maar nooit, wat voor onzin ze schrijft. dan leg ik een poot op haar laptop en mag ze opnieuw beginnen. Zo jullie weten weer wat. Groetjes,

Met Blade samen graven.

 

Een onderonsje met mijn m.ma

en broer Chuck in het mandje van mijn m.ouders.

 

 

Met mijn activitybal, zou er

nog wat lekkers inzitten.

Snacktime met mijn teckelvrienden. Marian deelt lekkers uit.

 

 

 

Met m.pa in de auto, niet te lang lopen is voor mijn eigen bestwil.

 

 

Met m.opa, die ik alle dagen zie.

Slapen doe ik graag.

Nee, ik ga niet slapen hoor.

Sport kijken met m'n m.pa.

 

 

Tip no 11, behulpzame hond.

Nou het is gewoon mijn werk, hoor.

 

 

Zo hier ben ik dan weer even. Het is weekend en ik ben 14 weken oud nu. Ik moet zeggen, dat ik groei als kool.

Ik ben, al zeg ik het zelf, al heel wat. Ik krijg dus al taken, oppassen moet ik soms en dat doe ik geweldig goed.

Het is alleen jammer, dat ik dit in mijn bench moet doen. Als ik dan de sleutel in het slot hoor, begin ik aan mijn welkomsaria en doe ik, alsof ik ze vreselijk heb gemist. Maar het gaat best goed. Intussen heb ik heel veel mensen ontmoet en ze willen allemaal aan mij zitten. Dat zal toch ooit wel eens over gaan? Soms ben ik nog wel een beetje angstig voor iets wat vreemd is en dan ga ik stoer staan blaffen. Dan worden ze, denk ik, bang van mij, maar kruip ik achter mijn m.ma. Ze troost me dan niet en moet ik het zelf uitzoeken. Ja, het is wat dat groter worden. Ze tilt me niet eens meer op, want ze krijgt een rugbreuk van me.Wat dat is, weet ik niet, maar ik lag altijd gedwee in haar armen de wereld te bekijken. Daar heb ik dus weinig kans meer op en loop ik zelf helemaal naar opa toe. Dat is zo'n 10 minuutjes hier vandaan en dan krijg ik een knaagbotje, dan doe ik net of ik een sigaar rook, want dat doen kerels.Vrijdagavond ben ik achter Bombo, m'n papegaai broer, aangegaan en hij deed me niets en zei steeds, o,o,. Hij denkt vast, dat ik een voetbal ben, want hij probeert me steeds kopstoten te geven, als ik te dichtbij kom. De gezusters poes gaan steeds mee, als ik word uitgelaten en dan dagen ze me uit. Dan durven ze wel, want ik zit  vast aan de lijn. Maar het leventje hier is nog steeds een feest, hoewel ik vrees voor mijn leventje, want ik word dagelijks bijna doodgeknuffeld. Dinsdag ga ik m'n laatste prik halen bij Hennie. Wel, dit was het weer. Ik kom snel weer terug op de site.

 

Vandaag 21 maart. Naar Hennie de

dierendokter geweest voor mijn laatste prik. Er was een meisje, dat

me mocht helpen om op de schaal te gaan zitten. Nou dat red ik,hoor. Ik ben al bijna ervaren en voor lekkers doe ik alles, nou ja.......alles!

Maar het ging prima hoor!

 

                 

 

 

 

 

 

Dit is geweldig en ook werken

voor mij, met plezier.

 

 

Hoe rol je zoiets uit? In ieder geval kunnen ze nu pagehond tegen mij zeggen. Ervaring doet alles.

 

 

 

 

 

Themba.