Het is zondag 23 juli en vandaag ben ik lab van de dag geworden. Mijn derde pagina al, maar ik beleef ook zoveel en geniet er echt wel van. Gister was het erg benauwd, maar we  hebben een fijne regenbui gehad. Ik moest met m'n m.pa even naar buiten voor een plas, maar ik wilde niet. Ja, hij verschuilt zich onder een paraplu en ik mag dan wel nat worden. In zo'n regenbui heb ik daar een hekel aan, al plons ik zo het water in, want dan vind ik het niet erg. 18 Juli ben ik bij Hennie geweest, mijn arts. Ik mocht weer op de weegschaal gaan staan. Nou in een mum van tijd, hoor. Ik  ging al uit mijzelf zitten, want dan heb ik dat frolicje eerder te pakken. Ik heb 23,75 kilo vergaard. Mooi he! Nee, dat is echt niet teveel hoor. Wel kreeg ik weer een prikje en vraag me af of dat nou echt ieder keer moet, als ik daar kom. Dat prikje is voor hondsdolheid. "Wat dat ook mag zijn". Ik ben altijd dol, als ik mijn vrienden zie, want dan kan ik lekker met ze spelen. Dat zal ik toch wel blijven doen, hoop ik en m.ma verbiedt mij dat niet. Afin het zal ergens goed voor zijn! Ook ga ik weer gauw op vakantie en dan ga ik naar Duitsland. Z

Met Chuk on the picture, nog voordat hij geopereerd werd.Vandaag de 29e juli is alle leed weer geleden. Ikzelf ben dinsdag ook nog bij mijn arts geweest en wat nou weer? Oorontsteking, ik liep te klappen met mijn oren en m.ma vertrouwde dat niet. Normaal maakt ze mijn oren schoon, maar het bleef zo, dus hop, laten nakijken. Ik kreeg een zalfje mee en als ze die tube in haar vingers neemt, dan ga ik met een grote boog om haar heen. Dan haal ik capriolen uit om maar geen zalfje in mijn oren te krijgen, dat geeft niets. Ik moet er toch aan geloven. Maar het gaat allemaal weer goed en ik voel me weer happy. Zeker met het bot wat ik vandaag van haar heb gekregen. Daar ben ik reuze zoet mee. Toch ben ik altijd zoet hoor,dat mag ik wel van mezelf zeggen, want die aai over mijn kop en het geknuffel, dat wil ik echt niet meer missen. En ik ga ook weer met mijn m.ouders mee  for a holiday. Tof h.

Funniest Animals, daar ga ik even voor liggen.


 

 

Ja, nog effe, dit is toch wel heel prive! Nee, ik schaam me niet, want ik weet zeker, dat ik niet de enige ben. Het is wel mijn favoriete houding, als ik moe ben of wanneer ik na T.V. kijk.

 

 

Die grote dieren vind ik, fascinerend en soms eng.

Het is toch wat, nou krijg een beetje menselijke trekjes. Wij hebben een beeld aan de muur hangen en daar beweegt het altijd op en er komt ook geluid uit. Met m.pa kijk ik nog wel eens voetbal, maar als m.ma kijkt, is dat meestal Animal Planet. Ga ik toch ook t.v. kijken! Soms vertrouw ik het niet en dan blaf ik maar naar die dieren, maar die doen net of ze me niet horen. Na verloop van tijd stop ik er dan maar mee. Ik houd het wel in de gaten, want als die engerds eruit springen, dan moet je maken dat je wegkomt. Gelukkig is dat nog nooit gebeurd. M.ma zegt, dat dat niet kan gebeuren, maar je weet het maar nooit!


Hier ben ik dan weer even. We zijn alweer 2 weekjes thuis en er is weer va

Ondertussen maak ik nog meer vriendjes, want we zijn ook in de Weel geweest bij Obdam. Voor mij voor het eerst en daar zijn ook heel veel hondjes. De eerste twee waren erg lief en dat ging perfekt met spelen en puffelen. Toen een groep niet allemaal even leuk, maar het merendeel toch wel. Lekker zwemmen en in het water poedelen. Dan ontmoette ik er eentje van mijn eigen leeftijd en dat was kaassie. We hebben gespeeld zeg! Maar Eddie heeft een grote vriendin Sarge en met haar kon ik ook wel spelen, maar met Eddie ging ik dus weer even uit mijn dak. Sarge is een "Turner en Hoods" hond, maar wel erg leuk en een dame. Later zijn we even door het bos gelopen en dat ruikt best wel goed hoor. Toen zag ik het water weer en ploep erin natuurlijk. Het is goed dat m.ma altijd op me let, want ik voelde geen bodem en kon niet afzetten om eruit te komen. Die beschoeiing was ook veel te hoog en ik zou zowaar koppie ondergaan. Maar de sterke armen van mijn m.ouders trokken me gelukkig weer zo op de kant. Met de auto zijn we weer teruggegaan en ik was toch wel voldaan van mijn nieuwe indrukken. In mijn mandje in de auto kon ik mijn ogen bijna niet meer open houden.

Met Eddie en zijn vriendin Sarge. Ik ga hier even op Eddie zitten. Pffff, van dat spelen wordt je moe.

En ook even rennen, terug naar m.ma.

 

 

                 

 

 

 

Dit is dus Eddie, gave vriend we hebben gedold.  


 

 

Mijn stok ligt in het riet.

 

 

Na afloop kan ik mijn ogen bijna niet open houden.Dan ben ik echt wel moe en voldaan.

 

 

De eerste hondjes die ik in de Weel ontmoet. Eerst puffelen.

 

 

En natuurlijk spelen. Hij is groot,h!

 

 

 

 

 

Jeetje Paddye, mag ik er even langs!

 

 

n alles gebeurd. Met m.ma ga ik weer naar opa

en dagelijks naar het meer. Dan loop ik weer met al mijn teckelvrienden en daar is een nieuw broertje bijgekomen, Croque. Hij is wel heel mooi, maar ik mag nog niet met hem spelen. Hij is  nog te klein.Vaak ga ik even langs bij Paddye. Zij is een chow-chow en woont vlak bij mij. Ze is bijna net zo oud, als mijn broer Twumie geweest zou zijn en komt uit Frankrijk. Maar  ja, ik vind ieder hondje geweldig om mee te spelen. Op het moment vind ik de dames wel heel erg interressant en begrijp niet echt, waarom ze me af en toe afsnauwen. Ik ben nogal springerig van aard en dat lijken ze niet leuk te vinden, maar ik laat me ook niet snel afschepen.

 

Hier met Paddye bij haar thuis.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

wemmen in de Waddenzee en hopelijk zijn daar ook leuke vriendjes.