Samen graven, wat een verschil h met mijn broer Josh. Maar lol dat we hebben.


 

 

Samen in mijn mand, Josh omarmt mij zelfs.

 

 

Toch lijken wij op elkaar, ok een beetje 'n andere kleur en bouw. Beiden een schoonheid en genieten samen.

 

Zo en wie helpt mij nu, daarbij nog even rustig weer alles bekijken.

 

 

Wie de sterkste is, maakt niet uit. Als we dit samen maar slopen. En dat lukt.

 

 

Dexter, wat een heer en zo lief.

Hoi, hier ben ik dan weer en het is 25 september. Er is heel veel te vertellen, maar dat gaat dus allemaal niet. M.ma heeft net deze foto genomen met haar telefoon. Dus heel recent. Er zijn heel veel dingen gebeurd, maar ik houd het toch maar beperkt. Mike was terug van zijn oefening in Schotland. We hebben fijn gespeeld en hij kwam ook lekker mosselen eten. Ik ben altijd blij, als hij komt, want hij is echt heel lief. Ze hebben hier ook kermis gehad in Zuid-Scharwoude en dat wordt door de groteren onder de mensen in de kroeg  gevierd. Gelukkig was m.ma veel thuis, want die zit niet echt goed in haar vel en dan ben ik haar troost en toeverlaat met m.pa natuurlijk. Gisteren gingen we naar Rijsenhout naar mijn nichtje Soc, een Engelse bulldogterrier. Haar naam is eigelijk Socrates, maar ze noemen haar Soc. Iedere vijf minuten stond ik in het vijvertje, want wij labradors hebben gewoon water nodig. Dit is voor visite nou niet echt leuk, maar ik ben een hond en wie maalt daarom! Het is wel zo, dat een vijvertje geen must is, maar van al dat gespeel  word je warm en dan moet je even afkoelen. In ieder geval heb ik het bij Soc geweldig gehad en we hadden ook al eerder een keer gespeeld. Toen was Soc de hele dag daarna, "out of order". Zijn luchtwegen zijn korter aangelegd dan de mijne en daar snap ik niet zoveel van, maar ik ben dus weer fijn uit mijn dak gegaan. Dan is zij een dame en ik een 9 mnd oude hond dus en een man, wel te verstaan. Dus het is zo interessant en Soc, zat af en toe met haar armen om mij heen.Er zijn ook foto's gemaakt, maar die komen terzijnertijd. M.ma had natuurlijk weer haar camera vergeten. De foto's hebben jullie te goed en die komen zeker op mijn pagina. Ik ga zo weer dollen en dus tot de volgende keer.


Het is 2 oktober en we zijn vandaag tijdens mijn rondes getrakteerd op fikse buien. Niet dat ik er moeite mee heb.

Ik stap toch wel in het water, maar m.ma niet. Gelukkig heeft ze er geen problemen mee, want ik moet mijn behoefte doen weer of geen weer. Woensdag gaan we naar het Geestmerambacht. Daar mogen we nu los lopen en dat vindt m.ma belangrijk voor mij. Ik ben erg benieuwd, want ik ben er nog nooit geweest. Ik was te klein om zo'n eind te lopen. Hier bij huis lopen we bij het kleine meer ( zo noemen ze dat ). Dat doen we twee soms drie keer op een dag. We komen dan ook langs de kinderboerderij. Daar heb ik ook "vriendjes". Ik mag niet blaffen, want ze wonen daar en mogen niet bang voor me zijn. De schaapjes en geitjes komen naar het hek en soms staat Miep, het varken, buiten en komt ze hard aan rennen. Daar had ik het eerst niet op, want ze maaktte zo'n raar geluid. Maar ik mag wel aan haar ruiken en ook het veulentje is daar helemaal aan gewend.Ik steel er wel eens brood en wortels. Die vind ik zo lekker. Ja, de ogen zijn in orde hoor. Ik zie alles. M.ma probeert met me te apporteren. Ik begin heel enthousiast, spring een meter de lucht in en land dan op het balletje. Dan is mijn hele strot en mijn neus vol met zand. Ik zie dan bijna niets meer. Dat heb je na 2 keer wel gezien,h. Ik blijf er vrolijk achteraan gaan en dan wijs ik m.ma aan, waar die ligt. Zij eet tenslotte die wortels niet. Geduldig haalt ze de bal, niks mis mee, maar ik heb het veel te druk met al die plasjes, die er liggen. Conclusie: De bal gaat weer in de tas. Ze heeft het ook in haar hoofd gehaald om naar jachttraining te gaan, maar moet de informatie nog binnen krijgen. Dat is bij het Geestmerambacht. Ik ga het van de week keuren en dan lezen jullie het wel. Nu nog even Animal Planet kijken en dan slapen.

 

 

Bij de kinderboerderij met Miep en het veulen en weer een wortel gestolen, maar lekker hoor.

Het is vandaag 11 oktober en afgelopen zondag was ik precies 10 maanden oud. Nog even en dan groot feest. Nu moet ik wat vertellen en dat is iets minder. Ik heb zondag aan de bergschoen van mijn m.ma liggen knagen. De prut van het meer zat er nog aan en ze roken zo lekker. Die verleiding kon ik niet weerstaan. Ze keek wel heel raar, want zoiets heb ik nog niet gedaan. Ze zei heel rustig:"Dat mag toch niet ". En ik ben mij van geen kwaad bewust, want ik was ze aan het beschermen, nadat ze thuis waren gekomen. Zo slim is het nou ook weer niet, want alleen de tong van de schoen heb ik gesloopt en ze kan ze nog steeds dragen en heeft een leuk aandenken aan mij. Ik mag me dus dus nu ook "sloophond " noemen. Straks ga ik weer naar het grote meer en dan gaan we een heel eind lopen. Zaterdag zijn we er ook geweest en waren zo'n 2 uur onderweg. Er waren nu wat meer hondjes, waar ik mee kon spelen. Ik heb ook met een boom lopen sjouwen. Ik heb de kracht al van een echte kerel. Vorige week nog even bij Hennie geweest.  Ik was best zenuwachtig. Ik dacht weer een prik, ik raak lek op die manier. Maar ze heeft mijn huid bekeken en die zag er goed uit en ik woog 30 kg. Daar waren ze heel tevreden mee. Wel, ik ga de bergschoenen voor m.ma klaarzetten, dan kunnen we gaan.

En natuurlijk zwemmen.

 

 

Ja, ik wil graag werken............
                 

 

 

 

Zie je, het valt best mee?